Op 10 t/m 12 november hield de Delta-Show haar open tentoonstelling in de evenementenhal De Kruitmolen te Middelburg. Dat ze in het Zuiden weten hoe je een echte show kan organiseren bleek wel bij binnenkomst van de ruime sporthal waar de aandacht direct werd getrokken door de keurig ingerichte plantentuin en de nette rijen kooien met brede tussenpaden. In totaal waren 1.028 nummers ingeschreven, waarvan 237 pelsdieren. In verband met een ziektegeval in de familie van één der konijnenkeurmeesters had ik het genoegen om deel uit te maken van het keurmeestercorps voor deze tentoonstelling. Samen met de collega’s Wiebren Bijlsma en Henk Ziel en mevr. Anneke Vermeulen-Slik voor de cavia’s, was aan ons de taak om de ingezonden pelsdieren te beoordelen.
Na een voorspoedige reis van 2 ½  uur werd, dankzij de keurige informatie verstrekt door de secretaris Han van Doorn, de weg naar de Evenementenhal zonder problemen gevonden. Bij binnenkomst stond de koffie al klaar met een specifieke Zeeuwse bolus . Al spoedig was de prettige open sfeer van de zuiderling merkbaar en werden diverse kennismakingen hernieuwd. Vergezeld door de aan mij toegewezen assistenten kon begonnen worden aan de keuring. In de hal waren de keurtafels al aanwezig voorzien van de nodige attributen.

Ik begon mijn keuring met het ras Thüringer met 4 ingezonden dieren van inzender A. Heijstek te Klundert. Het ras Thüringer is een moeilijk te fokken ras in verband met het kleurpatroon waar het aan moet voldoen. Ook de dekkleur is specifiek voor dit ras. De standaard spreekt hier van geelbruin met zwartachtig gepunte dekharen. Hier schuilt al vaak de moeilijkheidsfactor in dat de dekkleur al snel te donker wordt. De door mij beoordeelde dieren voldeden volledig aan de gestelde eisen wat dit item betreft. Ook de types waren zeer goed tot fraai met zeer goede kop en oren van 12 cm. De pelsen waren zeer goed tot fraai te noemen. De sluier op buik, flanken en kop was duidelijk aanwezig. De borst was niet in alle gevallen klaar en ook de oren waren nog niet geheel op kleur. Met plezier kon ik hier 2 x F en 2 x ZG kwijt. Bij de HEP- prijzen kwam de fraaiste Thüringer nog in de prijzen als fraaiste voedster van het geheel. Hierna volgde het ras Klein Lotharinger met 8 nummers in de kleuren zwart en blauw. Ook dit ras heeft zijn moeilijkheidsfactor die voornamelijk is gelegen in de lichaamstekening. Het type wordt omschreven als matig gestrekt. Het gewicht bedraagt 2,25 – 3 kg. Met een ideaal gewicht van 2,75 - 2,9 kg. De koptekening bestaande uit vlinder, oogringen en ooraanzet was in de meeste gevallen zeer goed. De lichaamstekening bestaat uit de aalstreep en de zijdetekening, waarbij 5 tot 8 vlekken als ideaal worden gezien. Enkele dieren kwamen in het tekeningsbeeld nogal iets te kort door een minimum van 3 vlekken ofwel wat minder goed geplaatste of samenhangende zijdetekening. Bij enkele dieren werd een donkere broek en contratekening op de buik gezien wat als lichte fout geldt. 1 dier vertoonde een vlekje op de achtervoet wat ook als lichte fout geldt. In totaal kende ik in dit klasje 2 x ZG , 4 x G en 1x M toe.1 dier moest worden uitgesloten van bekroning. Vervolgens presenteerden zich 21 Hollanders in de kleurslagen zwart, blauw en isabella. In zwart fraaie type-dieren met veelal zeer goede tekening. Een veel voorkomend foutje was de vaak wat korte manchetten die aan de onderzijde neiging vertoonden om te ver door te lopen naar de tenen. Een tweetal dieren moesten worden uitgesloten voor een gewicht van respectievelijk 2,9 en 3 kg. Het behoeft nauwelijks uitleg dat deze dieren ook tevens te grof zijn van type. 1 dier vertoonde een oogvlekje waardoor uitsluiting het vervolg was. Een typische uitsluitingsfout deed zich voor in de vorm van een witte pluis in een gesloten nek en een gekleurde pluis in het witgekleurde deel. Beide pluizen hadden verwijderd kunnen worden. Het is altijd jammer dat zulke fouten over het hoofd worden gezien. Ik zou de fokkers op het hart willen drukken om vooral bij inschrijving uw dieren te controleren. Niettemin kwam ik fraaie Hollanders tegen en zou zelfs een Hollander zwart als fraaiste dier van mijn keuring worden aangewezen. In totaal kon ik in deze klas 3x F en 5x ZG kwijt, hetgeen als een zeer goede score mag worden gezien. Fokker D. Blom te Aagtekerke domineerde hier met 3x F. Ik zou de fokkers aan willen raden om acht te geven op de korte manchetten daar deze fout sterk vererft. Het ras Hollander werd gevolgd door 12 stuks Polen roodoog ingezonden door 3 fokkers. In totaal kon ik 2x F en 7x ZG kwijt. Edward Dingemanse te Grijpskerke en P.W. Martijn te Middelburg streden hier om de eer. Hierin vond ik fraaie type dieren met wat geringe foutjes. Enkele dieren waren wat grof van type of vertoonden koehakken waardoor de belijning wordt verstoord. De roodoog werd gevolgd door een klas van 12 Polen blauwoog. In totaliteit waren de blauwogen in mijn beleven iets minder dan de roodogen. Ook in deze klas fraaie typedieren met evenzo fraaie kopjes en oortjes. Bij enkele dieren werd wat grove structuur van de oren geconstateerd. Dit doet mij denken aan Duitse voorouders. In deze klas kende ik 7x ZG en 5 x G toe. Een algemene opmerking is de stelling die niet altijd voorbeeldig kon worden genoemd. Het trainen van de dieren is dan ook een gebiedende eis. 7 Kleurdwergen sloten de rij in konijngrijs, bruingrijs en blauw zilvervos en 1 met rustekening. In de kleur konijngrijs kon ik 2x ZG kwijt. Graag had ik de dekkleur nog iets regelmatiger gezien. De zilvervosjes toonden allen een gebrekkige oogring, een sterk ingefokte fout die veelvuldig voorkomt. Verder voldeed het zilvervospatroon wel aan de gestelde eisen. Gelukkig zijn er nog enkele stammetjes die hierin verbetering hebben gebracht. Bij onze Oosterburen hebben de zilvervosjes wel een goede oogring maar is de snuit minder scherp. De kunst is nu om het ene met het andere te verbeteren. Dit heeft tijd en geduld nodig. Maar de moeite is het dubbel waard.

Aan het einde van de keuring was aan mij de taak om de HEP prijzen toe te kennen, om reden dat er geen drie keurmeesters aanwezig waren met A-bevoegdheid. Als fraaiste konijn van de show werd gekozen een Tan zwart ram jong, eigenaar Willy de Smit te Hoofdplaat. En als fraaiste op 1 na een Thüringer, voedster jong van eigenaar A. Heijstek te Klundert. De prijs voor het fraaiste dier eigen fok werd toegekend aan een kapitale Vlaamse Reus konijngrijs. Fraaiste dier van een jeugdinzender werd gewonnen door een Tan zwart man jong van Wesley Verlinde te Westdorpe.
Mevr. Anneke Vermeulen beoordeelde 55 cavia’s .Als fraaiste werd gekozen een zalm agouti vrouw oud van mevr. Grinwis- van ‘t Geloof te Ouddorp. In totaal kende ze 8x F en 25x ZG en 11x G toe, hetgeen als een zeer goede score mag worden gezien. 9 dieren moesten om diverse redenen worden uitgesloten van bekroning.
Typerend voor deze show was wel de prettige sfeer waaronder de keuringsdag werd gehouden.
De verzorging van de inwendige mens was prima te noemen. Met een dankbaar gevoel kon ik dan ook het Zeeuwse land weer verlaten en de terugtocht naar huis in de file beginnen.
Tenslotte wil ik niet nalaten mijn beide assistenten nogmaals van harte te bedanken voor de prima hulp als schrijver en aandrager.

Jan Balder.     

Keurmeester Balder beoordeelt een roodoog Pool op de raskwaliteiten                      
                                                                                             
                                             
 
De assistenten van keurmeester Balder: Johan Wondergem en Peter de Witte